son yazı »

Herhangi bir müzik yazısı yazarken kullanmak zorunda kalınan ‘sound’ kelimesine, içime sinecek Türkçe bir karşılık bulamamak çok canımı sıkıyor. İşin sıkıntılı kısmı, bir dilde tek kelimeyle birden fazla kavramı anlatabilmek için, kullandığınız dilin yaşayan bir dil olması gerekiyor. Herşey evrilirken, yerinde sayan bir dilde de böyle eksiklikler kaçınılmaz sanırım. Türkçe yazmak apayrı bir keyif olsa da bazen elimin kolumun bağlanması dediğim gibi can sıkıcı. Kültür-sanat paradigmalarını hayatının en uzak köşesine yerleştirmiş bir toplumun ana-dilinde böyle sıkıntılar olması doğal olsa da içten içe neden diye sormadan da edemiyorum….

…..

3 ayrı alt-türe ait 3 ayrı şarkı 2000′lerle birlikte tarihe gömülmüş bir ‘sound’u ne kadar özlediğimi hatırlattı bana. Kronolojik ilerlemek gerekirse bu şarkılardan ilki gelmiş geçmiş en önemli jam-band topluluklarından biri olan Grateful Dead‘in ’75 tarihli albümü ‘Blues For Allah‘ın açılışı parçası. Bu albümü mp3 olarak edindiğimde ilgimi çeken tek şey ismiydi. Grateful Dead albümü olduğunu bile bilmeden adını görüp ‘bu ne biçim bişey’ diyerek indirdiğimi hatırlıyorum. Yıllar sonra bir dostumun bu albümü hatırlatmasıyla tekrar sık dinlediklerim listesine girdi bu güzel albüm. Parçanın ismi Help On The Way/Slipknot:

İkinci parça, benim müzisyenliğinden daha çok şairliği ve aktivistliğiyle ilgilendiğim büyük ozan Gil Scott-Heron‘ın ’81 tarihli albümü Reflections‘dan bir parça. Scott-Heron’ın her albümünde güzel şiirler, kışkırtıcı kişisel manifestolar dinlemek mümkün olsa da, müzikal olarak aynı şeyi söylemek mümkün değil. Bu albüm Scott-Heron’ın külliyatında bir istisna. Savunduğu düşünceler değişmese de, bu düşüncelere eşlik eden şarkıları dönemsel olarak büyük bir tutarlılık içinde evrildiği için Scott-Heron büyük bir müzisyen benim için. Şarkının ismi ‘Gun‘, her zamanki gibi müzikten bağımsız nitelikli sözleriyle özlenilen ‘sound’lardan biri:

Yaşayan en önemli caz gitaristlerinden biri George Benson‘ın göreceli olarak yeni albümü Absolute Benson 2000 tarihli. Bu albümü dinlemeden önce aşağıdaki video ile etkilenmiştim açıkçası. Yine bir dostumun cd’den wav olarak kaydedip göndermesi sonucu edindiğim albüm en sevdiğim Benson albümlerinden biri oldu zamanla. (bu bahsettiğim dostumun .wav olarak şarkı göndermesi adeta onun imzası haline gelmişti bir ara. arşivimde ne kadar wav albüm varsa eminimki o albümleri bana o göndermişti.) Benson’ın her albümü sevilmez, fazla pop meraklısıdır kabul etmek lazım. Ama bu albüm en dengeli albümlerinden biri. Parça açılış parçası Ghetto:

İşte benim ‘sound’ dediğim şey tüm bu şarkıları bile bir arada sunmayı sağlayacak kadar geniş bir kavram.